Bu İşin Kurtuluşu Nedir?

May 21, 2016 in Hz. Osman (r.a)'dan 111 Hayat Ölçüsü

Osmân (r.a) şöyle anlatır:

Peygamber Efendimiz (s.a.v) vefât ettiğinde ashâbından bazı kişiler buna çok üzüldüler, hatta bazıları neredeyse vesveseye kapılıyorlardı. Ben de onlardan biriydim. Bir gün kalelerden birinin gölgesinde otururken Ömer (r.a) yanımdan geçmiş ve bana selâm vermiş. Üzüntümden ne onun geçtiğini ne de selâm verdiğini fark ettim. Ömer, Ebû Bekir’in yanına gitmiş ve demiş ki:

“−Osmân’a uğradım, selâm verdim, selâmımı almadı. Böyle bir şey senin hoşuna gider mi?”

Bunun üzerine Ebû Bekir’le berâber bana gelip selâm verdiler. Sonra Ebû Bekir dedi ki:

“−Kardeşin Ömer bana gelip, sana selâm verdiğini, ancak senin ona mukâbele etmediğini söyledi. Bunun sebebi nedir?”

“−Ben böyle bir şey yapmadım.” deyince, hemen Ömer şöyle dedi:

“−Vallahi sen bunu yaptın!”

“−Vallahi ben ne senin geçtiğini ne de selâm verdiğini farkettim!” dedim.

Sözü Hz. Ebû Bekir alıp şöyle dedi:

“−Osmân doğru söyledi. Mutlaka seni bundan alıkoyup düşündüren bir iş vardır, neydi o?”

“−Ebedî kurtuluşun nasıl olacağını soramadan Allah Rasûlü (s.a.v) vefat ettiler!” dedim.

Ebû Bekir (r.a):

“−Ben bunu O’na sormuştum” deyince hemen ayağa kalkıp yakınına vardım ve:

“−Babam annem sana feda olsun! Sen elbette buna lâyıksın!” dedim.

Ebû Bekir (r.a) dedi ki:

“–Ben «Ey Allah’ın Rasûlü, bu işin kurtuluşu nedir?» diye sorduğumda, Rasûlullah Efendimiz (s.a.v) şöyle cevap vermişlerdi:

«−Amcama arzettiğim kelimeyi (Kelime-i şehâdeti) kim kabul edip bana aynısını söyler (ve gereğini de yaparsa), işte bu onun için bir kurtuluş vesilesi olur.» (Ahmed, I, 6; İbn-i Sa’d, II, 312-313; Heysemî, I, 14)