Kemik ve Tezek İle Tahâret Yapılmaz

Ebû Hüreyre (r.a) şöyle buyurur:

“Bir defasında Nebiyy-i Ekrem (s.a.v) Efendimiz’in peşinden gidiyordum. Kazâ-yı hâcet (tuvalet) için münasip bir yere doğru gitmeye başladılar. Yürürken arkaya dönüp bakmak âdetleri değildi. Kendilerine yaklaştım. Bana:

«‒Temizlenmem için bana taş bulabilir misin!» buyurdular veya buna benzer bir söz söylediler ve:

«‒Ancak kemik ve tezek (kuru hayvan pisliği) getirme!» diye ilave ettiler.

Elbisemin ucunda bir kaç taş getirip yanlarına koydum ve oradan uzaklaştım. İhtiyaç giderdikten sonra onları kullandılar.” (Buhârî, Vudû, 20)

Şerh:

Efendimiz (s.a.v) ve Ebû Hüreyre (r.a), “istincâ, yani tuvaletten sonra temizlik yapmak” kelimesini açıkça kullanmamış, ondan kinâye olarak başka kelimeler telaffuz etmişlerdir. Bu da onların sahip oldukları yüksek edebin bir tezâhürüdür.

Allah Rasûlü (s.a.v) ihtiyaç giderdikten sonra Ebû Hüreyre (r.a):

“‒Kemik ile tezeği kullanmayışınızın hikmeti nedir?” diye sormuş, Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz de:

“‒Onlar cinlerin yiyeceğidir” buyurmuşlardır. (Buhârî, Menâkıbu’l-Ensâr, 32)

Buna kıyâsen insanların gıdâsı olan şeyleri de tuvaletten sonraki temizlikte kullanmamak îcâb eder.

Diğer taraftan, temizliği tam olarak sağlamayan ve aksine kendisi necis ve kirli olan şeyler de kullanılmaz.

Aynı şekilde, ilim tahsilinde kullanılan kâğıtlar ve kitap yaprakları gibi hürmete lâyık olan şeyleri de tuvalette kullanmamalıdır.

Bu hadisten;

– Sâlih insanların peşinden gidip onları tâkip etmenin câiz olduğu,

– İdârecinin, raiyyesinden yani halkından bazılarına bir takım işler verebileceği,

– Tuvalet yapan kimseden uzaklaşmak gerektiği,

– İnsanların tuvalette temizlik için ihtiyaç duyacağı malzemeyi hazırlayıvermenin ve bu hususta onlara yardımcı olmanın fazileti gibi hususları anlıyoruz.

***

Abdullah bin Mes’ûd (r.a) şöyle buyurur:

“Nebiyy-i Ekrem Efendimiz (s.a.v) bir defasında tuvalete gittiler. Bana:

«‒Üç tane taş getirebilirmisin!» buyurdular.

Ben de iki taş buldum. Üçüncüsünü aradımsa da bulamadım. Onun yerine bir tezek aldım ve hepsini birden Efendimiz’in yanına götürdüm. İki taşı alıp tezeği attılar ve:

«‒Bu, pistir.» buyurdular. (Buhârî, Vudû, 21)

Şerh:

Diğer rivâyetlerde Efendimiz (s.a.v), istincânın 3, 5 gibi tek sayıda yapılmasını tavsiye buyurmuşlardır.

%d bloggers like this: