Ash\u00e2b-\u0131 kir\u00e2m, Peygamber Efendimiz\u2019i canlar\u0131ndan \u00e7ok severlerdi. Ona hit\u00e2b ederken hep \u201cAnam babam, can\u0131m, her \u015feyim sana fed\u00e2 olsun y\u00e2 Ras\u00fblallah!\u201d<\/i><\/b> derlerdi. Onun aya\u011f\u0131na bir diken batmas\u0131n diye canlar\u0131n\u0131 fed\u00e2 ederlerdi. M\u00fc\u015friklere esir d\u00fc\u015fen Zeyd bin Desine ile Hubeyb (r.anh\u00fcm\u00e2), i\u015fkenceyle \u015fehit ediliyorlard\u0131. R\u00fbhlar\u0131n\u0131 teslim etmeden evvel her birine:<\/p>\n
\u201c\u2013Hayat\u0131n\u0131n kurtulmas\u0131na muk\u00e2bil senin yerinde Peygamber\u2019inin olmas\u0131n\u0131 ister miydin?\u201d diye soruldu. \u0130kisi de bu t\u00e2lihsiz soruyu soran m\u00fc\u015fri\u011fe ac\u0131yarak bakt\u0131lar ve:<\/p>\n
\u201c\u2013Benim \u00e7oluk-\u00e7ocu\u011fumun aras\u0131nda olup Peygamber\u2019imin burada olmas\u0131n\u0131 istemek \u015f\u00f6yle dursun, \u015fu an bulundu\u011fu yerde aya\u011f\u0131na diken batmas\u0131na bile asl\u00e2 g\u00f6nl\u00fcm r\u00e2z\u0131 olmaz\u201d cevab\u0131n\u0131 verdiler. Bu e\u015fsiz muhabbet manzaras\u0131 kar\u015f\u0131s\u0131nda hayretten donakalan Eb\u00fb S\u00fcfyan:<\/p>\n
\u201c\u2013Hayret do\u011frusu! Ben, d\u00fcnyada Muhammed\u2019in ash\u00e2b\u0131n\u0131n onu sevdi\u011fi kadar \u00f6nderlerini seven ba\u015fka bir topluluk asla g\u00f6rmedim\u201d<\/i><\/b> dedi. (V\u00e2k\u0131d\u00ee, I, 360-362; \u0130bn-i Sa\u2018d, II, 56)<\/p>\n
{<\/p>\n
Uhud<\/b>\u2019dan d\u00f6nerken Ras\u00fblullah (s.a.v) at \u00fczerinde bulunuyor, at\u0131n dizginini de Sa\u2018d bin Mu\u00e2z tutuyordu. Sa\u2018d\u2019\u0131n annesi Keb\u015fe bint-i Ubeyd, Efendimiz\u2019e do\u011fru geldi. Sa\u2018d:<\/p>\n
\u201c\u2013Y\u00e2 Ras\u00fblallah! Bu annemdir\u201d dedi. Ras\u00fblullah (s.a.v):<\/p>\n
\u201c\u2013Merhaba ona!\u201d<\/i> buyurdu. Kad\u0131n Allah Ras\u00fbl\u00fc\u2019ne yakla\u015f\u0131p m\u00fcb\u00e2rek y\u00fcz\u00fcne bakt\u0131ktan sonra:<\/p>\n
\u201c\u2013Anam babam sana fed\u00e2 olsun y\u00e2 Ras\u00fblallah! Seni sa\u011f s\u00e2lim g\u00f6rd\u00fcm ya, art\u0131k b\u00fct\u00fcn mus\u00eebetler hi\u00e7 gelir!\u201d<\/i><\/b> dedi.<\/p>\n
Ras\u00fblullah (s.a.v), ona \u015fehid d\u00fc\u015fen o\u011flu Amr bin Mu\u00e2z\u2019dan dolay\u0131 ba\u015f sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 diledikten sonra:<\/p>\n
\u201c\u2013Ey Sa\u2018d\u2019\u0131n annesi! Seni m\u00fcjdelerim! B\u00fct\u00fcn ev halk\u0131na da m\u00fcjdeler olsun! Kabilenizden \u015fehid d\u00fc\u015fenlerin hepsi cennette bir araya geldiler.<\/i> -On iki \u015fehid vermi\u015flerdi.- \u00c2ile fertlerine \u015fefaat etmelerine de izin verildi\u201d <\/i>buyurdu. Kad\u0131n:<\/p>\n
\u201c\u2013R\u00e2z\u0131y\u0131z ey Allah\u2019\u0131n Ras\u00fbl\u00fc! Bundan sonra art\u0131k onlara kim a\u011flar!\u201d<\/i><\/b> dedikten sonra:<\/p>\n
\u201c\u2013Y\u00e2 Ras\u00fblallah! \u015eehidlerin geride b\u0131rakt\u0131klar\u0131na da dua ediveriniz!\u201d dedi. Ras\u00fblullah (s.a.v):<\/p>\n
\u201cAllah\u2019\u0131m! Kalplerindeki h\u00fczn\u00fc gider, mus\u00eebetlerinin ecrini ihs\u00e2n eyle! Geride kalanlara en g\u00fczel \u015fekilde sahip \u00e7\u0131k!\u201d<\/i> diye dua ettikten sonra yola rev\u00e2n oldu. Ash\u00e2b-\u0131 kir\u00e2m da ard\u0131 s\u0131ra y\u00fcr\u00fcyorlard\u0131. Efendimiz (s.a.v), Sa\u2018d\u2019a:<\/p>\n
\u201c\u2013Senin kabilenden \u00e7ok yaral\u0131 var ve yaralar\u0131 da a\u011f\u0131r. K\u0131y\u00e2met g\u00fcn\u00fc onlar\u0131n hepsi de yaralar\u0131ndan kan akar vaziyette geleceklerdir. Kanlar\u0131n\u0131n rengi kan rengi ancak kokusu misk kokusu gibi olacakt\u0131r. Onlara s\u00f6yle, evlerine gidip yaralar\u0131n\u0131 ted\u00e2v\u00ee etsinler! Kimse bizi takip etmesin! Bunu kesin bir emir olarak onlara bildir!\u201d<\/i> buyurdu. Sa\u2018d (r.a):<\/p>\n
\u201c\u2013Ras\u00fblullah\u2019\u0131n kesin emridir, Ben\u00ee E\u015fhel kabilesinden hi\u00e7bir yaral\u0131 bizi takip etmeyecek!\u201d diye nid\u00e2 etti. B\u00fct\u00fcn yaral\u0131lar ister istemez geri d\u00f6nd\u00fcler. Gece boyu ate\u015f yak\u0131p yaralar\u0131n\u0131 ted\u00e2v\u00ee etmekle me\u015fgul oldular. Bu kabileden otuz yaral\u0131 vard\u0131. (V\u00e2k\u0131d\u00ee, I, 315-316; Diyarbekr\u00ee, I, 444)<\/p>\n
{<\/p>\n
Daha evvel Habe\u015fistan<\/b>\u2019a hicret eden muh\u00e2cirlerin en son k\u00e2filesi Hayber fethi esn\u00e2s\u0131nda deniz yoluyla Peygamber Efendimiz\u2019in yan\u0131na gelmi\u015fti. \u0130\u00e7lerinde Esm\u00e2 bint-i Umeys (r.anh\u00e2) da vard\u0131. O, birg\u00fcn Peygamber Efendimiz\u2019in zevcesi Hafsa v\u00e2lidemizi ziyaret i\u00e7in yan\u0131na gitmi\u015fti. Az sonra Hz. \u00d6mer de k\u0131z\u0131 Hafsa\u2019n\u0131n yan\u0131na geldi. \u00d6mer (r.a), Esm\u00e2\u2019y\u0131 g\u00f6r\u00fcnce:<\/p>\n
\u201c\u2013Bu kim?\u201d diye sordu. O da:<\/p>\n
\u201c\u2013Esm\u00e2 bint-i Umeys!\u201d dedi. Hz. \u00d6mer l\u00e2t\u00eefeli bir \u015fekilde:<\/p>\n
\u201c\u2013\u015eu Habe\u015fistanl\u0131 m\u0131? \u015eu deniz yolculu\u011funa kat\u0131lan kad\u0131n m\u0131?\u201d diye sordu. Esm\u00e2 (r.anh\u00e2):<\/p>\n
\u201c\u2013Evet!\u201d cevab\u0131n\u0131 verdi. Bunun \u00fczerine Hz. \u00d6mer:<\/p>\n
\u201c\u2013Hicrette biz sizi ge\u00e7tik. Bin\u00e2enaleyh Ras\u00fblullah (s.a.v) Efendimiz\u2019e yak\u0131n olmaya sizden daha \u00e7ok hak sahibiyiz\u201d dedi. Hz. Esm\u00e2 (r.anh\u00e2) bu s\u00f6ze \u00e7ok k\u0131zd\u0131 ve:<\/p>\n
\u201c\u2013Hay\u0131r, vallahi hat\u00e2 ettin ey \u00d6mer! Siz Ras\u00fblullah (s.a.v) ile birlikte idiniz. O sizin a\u00e7 olan\u0131n\u0131z\u0131 doyuruyor; c\u00e2hil olan\u0131n\u0131za \u00f6\u011fretiyordu. Biz ise Habe\u015fistan\u2019da uzaklarda, yabanc\u0131 ve k\u00e2fir insanlar aras\u0131nda zor \u015fartlarda ya\u015f\u0131yorduk. Bu da Allah ve Ras\u00fbl\u00fc u\u011frundayd\u0131. Allah\u2019a yemin olsun ki, senin s\u00f6ylediklerini Ras\u00fblullah Efendimiz\u2019e haber vermedik\u00e7e ne yemek yerim, ne su i\u00e7erim. Biz oralarda eziyetlere m\u00e2ruz kal\u0131yor ve korkutuluyorduk. Bunu Peygamber Efendimiz\u2019e s\u00f6yleyece\u011fim ve i\u015fin hakikatini soraca\u011f\u0131m. Vallahi ne yalan s\u00f6ylerim, ne yanl\u0131\u015f bir yola kayar\u0131m ne de s\u00f6ylediklerine bir \u015fey ilave ederim, h\u00e2dise nas\u0131l vuk\u00fb bulmu\u015fsa aynen naklederim\u201d dedi. Peygamber (s.a.v) gelince Esm\u00e2 (r.anh\u00e2):<\/p>\n
\u201c\u2013Y\u00e2 Nebiyyallah! \u00d6mer \u015f\u00f6yle \u015f\u00f6yle s\u00f6yledi\u201d dedi. Ras\u00fblullah (s.a.v):<\/p>\n
\u201c\u2013Sen ona ne dedin?\u201d<\/i> buyurdu. O da:<\/p>\n
\u201c\u2013\u015eunlar\u0131 \u015funlar\u0131 s\u00f6yledim\u201d dedi. Allah Ras\u00fbl\u00fc (s.a.v):<\/p>\n
\u201c\u2013O benim nezdimde sizden daha fazla hak sahibi de\u011fildir. Onun ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n bir hicreti, sizin ise ey gemi yolcular\u0131, iki hicretiniz vard\u0131r!\u201d<\/i> buyurdu.<\/p>\n
Hz. Esm\u00e2 der ki: \u201cHabe\u015fistan\u2019dan gemiyle birlikte geldi\u011fimiz Eb\u00fb Musa el-E\u015f\u2019ar\u00ee ve di\u011fer ash\u00e2b-\u0131 kir\u00e2m fevc fevc geliyor ve bana bu had\u00ees-i \u015ferifi soruyorlard\u0131. D\u00fcnyada onlar\u0131, Peygamber Efendimiz\u2019in bu s\u00f6z\u00fcnden daha \u00e7ok sevindiren ve g\u00f6n\u00fcllerinde bundan daha b\u00fcy\u00fck ba\u015fka bir \u015fey yoktu. Hele Eb\u00fb Musa (r.a), bu had\u00eesi bana tekrar tekrar anlatt\u0131r\u0131yor ve Efendimiz\u2019in kendileri hakk\u0131ndaki s\u00f6z\u00fcn\u00fc defalarca dinlemekten doyumsuz bir haz al\u0131yordu.\u201d (Buh\u00e2r\u00ee, Me\u011f\u00e2z\u00ee, 36; M\u00fcslim, Fed\u00e2il\u00fc\u2019s-Sah\u00e2be, 169)<\/p>\n
{<\/p>\n
Ash\u00e2b\u0131n bu co\u015fkun muhabbetini, onlar\u0131n had\u00ees-i \u015fer\u00eefleri okurken ve riv\u00e2yet ederken g\u00f6sterdikleri h\u00fcrmet ve dikkat<\/b>lerinde de a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6rmekteyiz. Sah\u00e2be-i kir\u00e2m, Peygamber Efendimiz\u2019den bir had\u00ees-i \u015fer\u00eef riv\u00e2yet ederken, bilmeyerek yanl\u0131\u015f bir \u015fey s\u00f6ylememek i\u00e7in dizleri titrer, y\u00fczleri sarar\u0131rd\u0131. Amr bin Meym\u00fbn \u015f\u00f6yle anlat\u0131yor:<\/p>\n
\u201cBen, \u0130bn-i Mes\u2019\u00fbd <\/b>Hazretleri\u2019nin per\u015fembe ak\u015famlar\u0131 yapt\u0131\u011f\u0131 sohbetlerini hi\u00e7 aksatmazd\u0131m. Bu sohbetlerde onun; \u00abRas\u00fblullah (s.a.v) buyurdular ki\u2026\u00bb diye kesin bir ifade kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 hi\u00e7 duymazd\u0131m. Bir ak\u015fam; \u00abRas\u00fblullah Efendimiz buyurdular ki\u2026\u00bb diyerek s\u00f6ze ba\u015flad\u0131, fakat arkas\u0131n\u0131 getiremeyip ba\u015f\u0131n\u0131 \u00f6ne e\u011fdi. Biraz bekledikten sonra kendisine bakt\u0131m; g\u00f6mle\u011finin d\u00fc\u011fmeleri \u00e7\u00f6z\u00fclm\u00fc\u015f, g\u00f6zlerinden ya\u015flar bo\u015fanm\u0131\u015f, avurtlar\u0131 \u015fi\u015fmi\u015f vaziyette ayakta duruyordu. Bir m\u00fcddet bu vaziyette kald\u0131ktan sonra s\u00f6z\u00fcn\u00fc \u015f\u00f6yle tamamlad\u0131:<\/p>\n
\u00abRas\u00fblullah (s.a.v) \u00f6yle veya ona yak\u0131n ya da ona benzer bir \u015fey s\u00f6ylemi\u015fti\u00bb.\u201d (\u0130bn-i M\u00e2ce, Mukaddime, 3; Ahmed, I, 452)[1]<\/a><\/p>\n