Abdurrahman bin Semüre (r.a) anlatıyor:
“Rasûlullah Efendimiz (s.a.v) Ceyşü’l-Usre’yi[1] techiz ettiği esnâda Osman (r.a) yeninde bin dinar getirdi ve Rasûlullah Efendimiz’in kucağına döktü.
Nebiyy-i Ekrem (s.a.v) Efendimiz’i gördüm, kucağındaki dînârları evirip çeviriyorlar ve:
«–Bugünden sonra Osman’a, yaptığı hiçbir şey zarar vermez!» buyuruyorlardı.
Allah Rasûlü (s.a.v) bu sözlerini iki defâ tekrar ettiler.” (Tirmizî, Menâkıb, 18/3701; Ahmed, V, 63)
Bu nevi müjdeler onları hiçbir zaman gevşekliğe sürüklememiş, bilâkis daha fazla sâlih amel işlemelerine vesîle olmuştur.
[1] Ceyşü’l-Usre: Zorluk ordusu mânâsına gelir. Tebük Seferi’ne çıkan orduya, şartların zorluğu sebebiyle bu isim verilmiştir.