Tuvalet Yaparken Gizlenmek
Huzeyfe bin Yemân (r.a) şöyle buyurur:
“(Birlikte yürürken Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz’in tuvâlet ihtiyâcı zuhur etti.) Ben kendisinden uzaklaşmak istedim. Bana işâret ettiler. Yanına vardım ve işini birinceye kadar (zât-ı şerifini gizlemek için) ardında durdum.” (Buhârî, Vudû’, 61)
Şerh:
Efendimiz (s.a.v) tuvalet yaparken ön tarafına duvarı almış, arka tarafına da yakın sahâbîsi Huzeyfe (r.a)’ı siper edinerek insanların gözünden gizlenmişlerdi.
Bu hadisten, kişinin zaruret hâlinde edeb yerlerini göstermeden arkadaşının yanında abdest bozabileceği anlaşılıyor.
Efendimiz (s.a.v) normalde uzak bir yere gider ve insanların nazarından gizlenirlerdi. Ama bu sefer müslümanların maslahatlarıyla meşgulken vakit uzamış uzaklara gitmeye zaman kalmamıştı. Bu sebeple câiz olan bir davranışa yöneldiler.
Allah Rasûlü (s.a.v) burada ayakta abdest bozmuşlardır. Bunun sebebi oturarak abdest bozmaya şartların müsaid olmaması ve ayakta tuvalet yapmanın da câiz olduğunu göstermektir. Kişi üzerine necâset sıçratmadığı müddetçe zaruret hâlinde ayakta da abdest bozabilir. Ancak Efendimiz’in âdeti küçük abdestini de umumiyetle oturarak bozması idi. Çünkü tuvaleti oturarak yapmak, hem avret mahallini örtmek hem de idrardan korunmak îtibâriyle daha münasiptir.