Hz. Ebû Bekir hakîkati araştırmayı seven bir şahsiyete sahipti. İslâm’dan önce de putlardan ve putperestlikten nefret ederdi. Birgün babası onu putlarla dolu bir tapınağa götürmüş ve:
“–İlâhlarına secde et!” demişti.
Ebû Bekir, puta:
“–Ben açım, beni doyur; susuzum, bana su ver; açıktayım, beni giydir!” dedi.
Tabiî olarak puttan cevap gelmeyince yerden bir taş aldı ve:
“–Eğer ilâh isen kendini benden koru!” diyerek puta fırlattı.
Put yüzüstü yere düştü. (İbrahim Sarıçam, Hz. Ebû Bekir, s. 8)