Hz. Ebû Bekir ve Hz. Ömer (r.anhümâ) gibi Kureyş eşrâfından birçok kimse Hz. Fâtıma (r.anhâ)’ya tâlip olmuş, Rasûlullah (s.a.v):
“–Ben onun hakkında ilâhî hükmü bekliyorum” buyurmuştu. Bu sebeple Hz. Ali (r.a), akrabâları Hâşimoğulları’nın teşviklerine rağmen böyle bir şeye teşebbüs edemiyordu. Bir müddet sonra yakınlarının da ısrârı ile Peygamber Efendimiz’in huzûruna çıktı. (İbn-i Sa‘d, VIII, 19)
Hz. Ali (r.a) hâdisenin devâmını şöyle anlatır:
“Nihâyet Allah Rasûlü’nün huzûruna çıktım. Kendisinin bütün mânevî vakar ve heybeti üzerindeydi. Huzûruna oturup sükût ettim. Konuşmaya muktedir olamadım. Bana:
«–Niçin geldin, bir ihtiyâcın mı var? Herhâlde Fâtıma’yı isteyeceksin!» buyurdu. Ben de ancak; «Evet!» diyebildim.” (İbn-i Kesîr, Bidâye, III, 379)
Efendimiz’in muvâfakati üzerine Hz. Ali (r.a) bâzı eşyâlarını satarak 480 dirhem mehir hazırladı. Allah Rasûlü (s.a.v) bunun üçte ikisi ile güzel koku, üçte biriyle de elbise alınmasını söyledi. (İbn-i Sa‘d, VIII, 19)
Rasûlullah (s.a.v) Hz. Fâtıma (r.anhâ)’ya çeyiz olarak kadife bir örtü, bir su kabı ve içerisi izhir otuyla doldurulmuş bir minder verdi. (Nesâî, Nikâh, 81)
Bilâl-i Habeşî’ye de:
“–Ey Bilâl! Ben evlenme sırasında ümmetimin yemek yedirmeyi sünnet edinmelerini arzu ediyorum!” buyurarak yemek hazırlamasını istedi.
Bunun üzerine Hz. Ali (r.a) zırhını bir yahûdîye rehin olarak verip yarım ölçek arpa aldı. Velîme (düğün ziyâfeti), “hays”[1] diye bilinen tatlı bir yemekten ibâretti. Muhâcirler ile Ensâr, grup grup gelerek yemek yiyip dağıldılar.[2]
Hz. Ali (r.a) ile Hz. Fâtıma’nın evlendiği gün, Rasûlullah (s.a.v) bir kapla su getirterek abdest aldı. Hz. Ali’yi çağırdı. Abdest suyundan onun göğsüne ve iki omuzunun arasına serpti. Sonra Hz. Fâtıma (r.anhâ)’yı çağırdı. Ona da aynısını yaptıktan sonra kendisini ev halkının en hayırlısına nikâhladığını söyledi. Hz. Fâtıma ve Hz. Ali için önlerinden ve arkalarından:
“Ey Allah’ım! O ve zürriyeti hakkında kovulmuş şeytandan sana sığınırım!” diyerek duâ etti. (İbn-i Sa‘d, VIII, 24; Diyârbekrî, I, 411)
Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz, âile içinde iş bölümü yaparken kızı Hz. Fâtıma’ya ev işlerini, damadı Hz. Ali’ye de hârici işleri tavsiye etti. (Kâsânî, Bedâî’, IV, 24)