1. Şeyhü’l-İslam Muhammed Es’ad, Âyete’l-Kürsî Tefsîri Tercümesi, t.s.
2. Necef el-Hindi, Hasan Ali Han el-Cihânâbâdî et-Tebrîzî, (h.1295), Mişkâtü’l-hayât fî tefsîri’l-âyât, 102 s. İstanbul, h. 1289h/1874, Daru’s-Saltanati’l-Aliyye.
3. Okçuzâde Mehmed Şâhî, (h. 1039), Nazmü’l-Mübîn fi’l-âyâti’l-erbaîn, 8 sayfa, Kostantiniyye, h. 1311, Hâfız Refî‘, Matbaa-i Âmire.
4. Mustafa Cem’î, Risale-i Teavvüz ve Risale-i Besmele, İstanbul, h.1298.
5. Bereketzade İsmail Hakkı, Necâib-i Kur’âniye, Sırat-ı Müstakim (1324), 1/2, 23-26; 1/3, 38-40; 1/4, 54-55; 1/6, 85-88; 1/7, 98; 1/8, 114-116; 1/9, 131-133; 1/10, 148-149; 1/12, 178-179; 1/13, 194-196; 1/14, 211, 212; 1/15, 227-228; 1/20, 307-309; 1/21, 321-323; II/27, 3-6; II/28, 18-20; II/37, 163-165; II/33, 98-100.
6. Anonim, Tercüme-i Nuhbetü’l-menkûl fî kavlihi Teâlâ: “Ve mâ Muhammedün illâ rasûl”, İstanbul 1254/1838, Dâru’t-Tıbaati’l-Âmire, 73 sayfa. Cümle cümle önce Arapça metin, sonra Türkçe tercümesi verilmiştir.