Hz. Ebû Bekir, ilk müslümanlardan olup Allah Rasûlü’nden hiç ayrılmamasına ve her şeyini O’nun yolunda fedâ etmesine rağmen oğlu Abdurrahman henüz müslüman olmamıştı. Mekke fethine kadar da böyle devam etti. Bedir ve Uhud savaşlarında düşman saflarında yer aldı. Müslüman olduktan sonra birgün babasıyla sohbet ederken dedi ki:
“–Bedir savaşında seni gördüm. Seni kolayca öldürebileceğim bir fırsat yakalamıştım, fakat başka tarafa yöneldim.”
Hz. Ebû Bekir ona baktı ve son derece samîmî bir ifâde ile şunları söyledi:
“–Şayet orada ben seni görseydim başka tarafa dönmez, doğruca karşına dikilir ve seni öldürürdüm.” (Suyûtî, Târîhu’l-hulefâ, s. 36)
İşte onun İslâm’a bağlılığı böyleydi. Gözü Allah ve Rasûlü’nden başka hiçbir şeyi görmüyordu.