Bereketzade İsmail Hakkı, 1851 yılında İstanbul’da dünyaya gelmiştir. Babası Kemaliyeli olup sarayda çuhadarlıkla vazîfelendirilen Hasan Basri, dedesi Ayasofya Camii dersiâmlarından İsmail Hakkı Efendi’dir. Bir müddet Canfedâ Hatun Mektebi’nde okuduktan sonra Fatih civarındaki Hafız Paşa Sıbyan Mektebi’ne devam etti; bu arada hıfzını tamamladı. Medrese tahsili sırasında Edib Abdullah er-Rumi, Şeyh Ahmed Temimi, muhaddis ve edib Bingazili Ahmed Şetvân Efendi, Mustafa Şevket Efendi gibi âlimlerden okudu; tefsîr, hadis, fıkıh, kelam, tasavvuf ve Arap edebiyatı alanlarında kendini yetiştirdi. Ayrıca aşere okuyarak kıraat ilminden de icazet aldı. 1871’de kapatılana kadar Darulfünun’da okudu.
Bereketzade, memuriyet hayatında Halep ve Adana vilayetleri defterdarlığı, Akşehir kaymakamlığı vazîfelerinde bulundu. Dört yıldan fazla Beyrut İstînaf Mahkemesi reisliği yaptı. II. Meşrutiyetten sonra baş müddeiumumi, ardından da Temyiz Mahkemesi üyesi oldu. Arapça, Farsça ve Fransızca bilen İsmail Hakkı İstanbul’da 1918’de vefat etti. Eserleri:
1. Envâru’l-Kur’ân. Yarım kalmış tefsîr olup birinci cildi 1331’de neşredilmiştir.
2. Metâlib-i Âliye. Allah’ın varlığını isbat edip karşı görüşleri cevaplandıran bir eser. 1314’de İstanbul’da neşredilmiştir.
3. Necâib-i Kur’âniye.
4. Yâd-ı Mâzî. Hayatını anlattığı eseri.
5. Bekâ-yı Saltanat-ı Osmaniye. (İst. 1332) Mahmut Hamza’nın el-Burhan ala bekâ-yı mülki Benî Osman ilâ âhiri’z-zamân adlı risalesinin tercümesidir.
6. Esrâr-ı Belâğat.
7. Sûriye Muzafferiyâtı. (İst. 1291) Muhsin takma adıyla yazdığı İslâm tarihine dair eser.
8- Menâkıb-ı Seniyye. Bûsiri’nin Kasidetü’l-Hemziyye’nin tercüme ve şerhidir.[1]