Evtâs, Huneyn ile Tâif arasında bir vâdidir.
Rasûlullâh (s.a.v)’in, Tâif üzerine yürümesi sebebiyle bizzat katılmadıkları bu harpte, İslâm kuvvetinin kumandanı olan Ebû Âmir (r.a) şehîd düştü, buna mukâbil düşman kumandanı da öldürüldü.
Ebû Âmir (r.a) yaralanıp hayâtından umudu kesildiğinde yeğeni Ebû Mûsâ’ya:
“–Ey kardeşimin oğlu! Rasûlullâh (s.a.v)’e benden selâm söyle! Benim için Allâh’tan mağfiret dileyiversin!” dedi.
Amcasının şehâdeti üzerine kumandayı ele alan Ebû Mûsâ (r.a), ordunun dağılmasını engelledi ve hücûmu mükemmel bir şekilde idâre ederek İslâm sancağını Evtâs’ta zaferle dalgalandırdı. Döndüğünde Allâh Rasûlü’ne amcasının şehîd olduğunu ve vefâtı esnâsında yaptığı vasiyeti bildirdi. Bunun üzerine Fahr-i Kâinât Efendimiz (s.a.v) su isteyerek abdest aldılar, ellerini kaldırıp:
“Allâh’ım! Kulun Ebû Âmir’e mağfiret eyle! Onu kıyâmet gününde şu yarattığın insanlardan çoğunun üstünde yüksek bir makamda kıl!” niyâzında bulundular. Ebû Mûsâ’nın isteği üzerine onun için de duâ ettiler. (Buhârî, Meğâzî, 55)