Sehl bin Sa‘d t anlatıyor:
“Rasûlullah Efendimiz r Uhud Harbi esnâsında yaralanınca Hz. Fâtıma c mübârek yüzlerinden kanı yıkamaya başladı. Hz. Ali t de Fâtıma’ya su döküyordu. Hz. Fâtıma c suyun kanı gittikçe artırdığını görünce, bir parça hasır aldı; onu yakıp iyice kül hâline getirdikten sonra yaraya bastı. Böylece kan durdu.” (Buhârî, Cihâd 80, Meğâzî 24, Vudû’ 72; Müslim, Cihâd, 101)