Hz. Ali t, Yemen’den dönerken Tâif’in Futuk karyesine geldiğinde, beraberindeki askerlerin ve beşte bir malların başına Ebû Râfî’yi bırakarak kendisi önceden Mekke’ye gitmek istedi ve aceleyle oradan ayrıldı. Peygamber Efendimiz’e ait zekât develeriyle Mekke’ye geldi. Hz. Fâtıma’yı, ihramdan çıkanlar arasında buldu. Hz. Fâtıma c boyalı elbise giymiş ve gözlerine de sürme çekmişti. Hz. Ali t onun bu durumundan hoşlanmadı. Hz. Fâtıma c ise:
“–Bunu bana babam emretti!” dedi. Hz. Ali t, Hz. Fâtıma’yı bu yaptığından dolayı azarlamak ve onun Rasûlullah r adına söylediklerini sormak üzere Efendimiz’in yanına gitti. Hâdiseyi nakledince Rasûlullah r:
“–Doğru söylemiş! Sen hacca niyetlenirken ne demiştin?” diye sordular. Hz. Ali t:
“–«Allah’ım! Rasûlün neye niyetlendiyse, ben de ona niyetlendim!» dedim” dedi. Rasûlullah r:
“–Ahsente: Çok güzel yapmışsın! Benim yanımda kurban var, sen de ihramdan çıkma!” buyurdular. Peygamber Efendimiz’in ve Hz. Ali’nin getirdiği kurbanların yekünü yüz oluyordu.[1]
[1] Bkz. Buhârî, Umre, 11; Müslim, Hacc, 147-148; İbn-i Mâce, Menâsık, 84; Dârimî, Menâsık, 34; Ahmed, III, 320; İbn-i Hişâm, IV, 273-274; Vâkıdî, III, 1081.