Hz. Ali t anlatıyor:
“Bedir Harbi başlayınca bir müddet savaştım. Sonra Rasûlullah r ne yapıyor diye bakmak için hızla yanına vardım. Bir de baktım ki, Allah Rasûlü r secdeye kapanmış, durmadan:
يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ، يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ
«Yâ Hayyu yâ Kayyûm, Yâ Hayyu yâ Kayyûm: Ey Hayy ve Kayyûm olan Allah’ım, Ey Hayy ve Kayyûm olan Allah’ım!» diye niyâzda bulunuyor, bundan başka bir şey söylemiyorlardı.
Oradan ayrıldım, biraz daha savaştım ve tekrar geldim. Yine secde hâlinde aynı şekilde Allah’a yalvarıyorlardı. Savaşa tekrar döndüm. Bir müddet sonra tekrar geldiğimde Allah Rasûlü r aynı şekilde duâ ediyorlardı. Nihâyet Allah Teâlâ ona yardım ve fetih kapılarını açtı.”[1]
[1] Heysemî, X, 147; İbn-i Sa‘d, II, 26; I, 223; Beyhakî, Delâil, III, 49; İbn-i Kesîr, Bidâye, III, 275-276.