Hz. Ali t ile Hz. Fâtıma c evlendiklerinde, Rasûlullah r, Hz. Ali’ye:
“–Bir ev ara!” buyurdular. Hz. Ali t ev aradı ve Nebiyy-i Ekrem Efendimiz’in hânesinden biraz uzak bir yerde bulabildi. Âilesini oraya yerleştirdi. Bir müddet sonra Rasûlullah r yanlarına varıp kızına:
“–Sizi yakınımda bir yere taşımak istiyorum” buyurdular. Hz. Fâtıma c:
“–Hârise bin Nûman t ile konuşsanız da biraz ileri taşınıp bize sizin yanınızda bir yer açsa!” dedi. Âlemlerin Efendisi:
“–Hârise bizim için daha önce de yerini değiştirmişti. Artık ona bir şey söylemekten hayâ ediyorum” buyurdular.
Bu durum Hârise’nin kulağına ulaştığında, derhal evini taşıdıktan sonra koşarak Nebiyy-i Ekrem Efendimiz’in huzûruna çıktı ve şu muhteşem sözü söyledi:
“–Yâ Rasûlallah! Fâtıma’yı yakınınıza taşımak istediğinizi duydum. İşte evlerim! Onlar Benî Neccâr evleri içinde size en yakın olanlardır. Şüphesiz ben ve malım Allah ve Rasûlü’ne âitiz. Vallahi yâ Rasûlallah, benden aldığın mâl, benim için, yanımda bıraktığın maldan çok daha sevimlidir.”
Fahr-i Kâinât Efendimiz r onun bu samîmiyetini tasdik ederek:
“–Doğru söylüyorsun, Allah sana bereketini ihsân buyursun, seni bereketli kılsın!” buyurdular. Daha sonra Rasûlullah r, Hz. Ali ile kızı Fâtıma’yı Hârise’nin odalarından kendisine en yakın olanına taşıdılar. (İbn-i Sa‘d, VIII, 22-23)