Rasûlullah Efendimiz r ashâbıyla birlikte Bedir’e doğru yola çıktıklarında deve sayısı yetersiz olduğundan bir deveye sırayla üç kişi biniyordu. Fahr-i Kâinât Efendimiz de, devesine Hz. Ali ve Ebû Lübâbe v ile nöbetleşe biniyordu. Yürüme sırası Peygamber Efendimiz’e gelince arkadaşları:
“–Yâ Rasûlallah! Lütfen siz binin! Biz sizin yerinize de yürürüz” dediler.
Allah Rasûlü r ise:
“–Siz yürümeye benden daha tahammüllü değilsiniz! Ben de sevap kazanma husûsunda sizden daha müstağnî değilim!” buyurdular. (Ahmed, I, 422; Hâkim, II, 100/2453; İbn-i Sa’d, II, 21)
Bu sefer esnâsında Rasûlullah Efendimiz r, beyaz sancağını Mus’ab bin Umeyr’e verdi. İki siyah bayraktan Ukâb ismindekini Hz. Ali, öbürünü de Sa‘d bin Muâz v taşıyordu.[1]
[1] İbn-i Hişâm, II, 251; İbn-i Seyyid, I, 246; İbn-i Kesîr, Bidâye, III, 260; M. Âsım Köksal, İslam Tarihi, III, 283.