Bir gün Hz. Ebû Bekir’e, içmesi için bal şerbeti ikram edilmişti. Şerbeti ağzına yaklaştırdığında ağlamaya başladı. Yanındakiler de, gözyaşlarını tutamadılar. Hz. Ebû Bekir’e ağlamasının sebebi sorulunca şu cevabı verdi:
“–Rasûlullah Efendimiz (s.a.v) ile birlikte bulunuyordum. O esnâda:
«Uzaklaş benden, uzaklaş benden!» diyerek, bir şeyi yanlarından kovmaya çalıştıklarını gördüm. Ancak, ben bir şey göremiyordum. Ne olduğunu öğrenmek isteyince, Allah Rasûlü (s.a.v) şunları söylediler:
«Dünyâ bütün varlığıyla bana gösterildi. Ona, “Benden uzaklaş!” dedim. O da uzaklaştı, ancak şöyle seslendi: “Allah’a yemin olsun ki benden kaçıp kurtulsan da, Sen’den sonra gelenler benden kaçamayacaklar!”.»”
Ebû Bekir (r.a), sözlerine devamla:
“–İşte ben de, dünyanın beni aldatmasından korktum da o sebeple ağladım.”[1]