Ebû Bekir (r.a), ticâret maksadıyla zaman zaman Şam’a gidip geldiği için pek çok kişiyle tanışırdı. Hicret yolculuğu esnâsında da tanıdığı kimselerle karşılaşmışlardı. Onlar:
“–Ey Ebû Bekir! Şu önündeki zât kimdir?” diye Fahr-i Kâinât Efendimiz’i sorduklarında Ebû Bekir (r.a):
“−Kılavuzumdur! Bana yol gösteriyor!” diyerek temkîn ve tedbîri elden bırakmıyordu. Bu sözüyle de aslında:
“O bana en hayırlı yolu gösteriyor, hidâyet rehberimdir!” demek istiyordu.[1]