Câbir (r.a) şöyle anlatır:
Bir gün Peygamber Efendimiz (s.a.v) bana:
“–Eğer Bahreyn’den zekât malı gelirse sana şöyle şöyle şöyle doldurup veririm!” buyurdular. Fakat Rasûlullah Efendimiz (s.a.v) vefat edene kadar beklenen mal gelmedi.
Daha sonra Bahreyn’den ganimet malları geldiğinde Ebû Bekir (r.a):
“–Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz’in kime herhangi bir va’di veya borcu varsa bize müracaat etsin!” diye ilân etti. Bunun üzerine onun huzuruna vararak:
“–Peygamber Efendimiz (s.a.v) bana böyle böyle buyurmuşlardı!” dedim.
Ebû Bekir (r.a) elini ganimet malına daldırıp bir avuç aldı. Bunları sayınca 500 tane olduğunu gördüm. O zaman Ebû Bekir (r.a) bana:
“–Bunun iki mislini daha al!” dedi. (Buhârî, Kefâle 3, Hibe 18, Şehâdât 28, Humus 15, Cizye 4, Megâzî 73; Müslim, Fezâil 60-61)