Birgün Allah Rasûlü (s.a.v) sahabeden yanında bulunanlara:
“–İçinizde bugün kim oruçludur?” diye sordular.
Ebû Bekir (r.a):
“–Ben oruçluyum, ya Rasûlallah” dedi.
Efendimiz (s.a.v):
“−Bugün kim bir cenaze namazına iştirak etti?” buyurdular.
Ebû Bekir (r.a):
“–Ben, yâ Rasûlallah” dedi.
Peygamberimiz (s.a.v):
“–Bugün kim bir yoksul doyurdu?” diye sordular.
Ebû Bekir (r.a):
“–Ben, yâ Rasûlallah” dedi.
Fahr-i Kâinât Efendimiz (s.a.v):
“–Bugün bir hasta ziyaretinde bulunanınız var mı?” diye sordular.
Yine Ebû Bekir (r.a):
“–Ben, ey Allah’ın Rasûlü” dedi.
Bunun üzerine Allah Rasûlü (s.a.v) şöyle buyurdular:
“–Kim bu sâlih amelleri bir araya getirirse, o mutlaka Cennet’e girer.” (Müslim, Fedâilu’s-Sahâbe, 12)