Bir gün Rasûlullah Efendimiz (s.a.v) şöyle buyurdular:
“–Allah yolunda çift sadaka veren kimse, Cennet’in muhtelif kapılarından:
«–Ey Allah’ın sevgili kulu! Buraya gel, burada hayır ve bereket vardır» diye çağrılır.
Sürekli namaz kılanlar namaz kapısından, mücâhidler cihad kapısından, oruçlular Reyyân kapısından, sadaka vermeyi sevenler de sadaka kapısından Cennet’e davet edilirler.”
Her zaman farklı ola Ebû Bekir (r.a), burada da farkını göstererek:
“–Anam babam sana fedâ olsun ey Allah’ın Rasûlü! Gerçi bu kapıların birinden çağrılan kimsenin diğer kapılardan çağrılmaya ihtiyacı yoktur, lâkin bu kapıların hepsinden birden çağrılacak kimseler de var mıdır?” diye sordu.
Rasûlullah Efendimiz (s.a.v):
“–Evet, vardır. Senin de o bahtiyârlardan olacağını ümit ederim” buyurdular. (Buhârî, Savm 4, Cihâd 37, Bed’u’l-Halk 9, Ashâbu’n-Nebî 5; Müslim, Zekât 85, 86)
Çünkü Ebû Bekir (r.a), Allah Teâlâ’nın râzı olduğu bütün sâlih amellere ve hayır işlerine koşardı. Zâten ona, her hayır işine en önde ve erkenden koştuğu için “Ebû Bekir: Erken davranan, önde giden” lâkabının verildiği rivayet edilir.