Ashâb-ı kirâmdan bir zât Peygamber Efendimiz’e gelerek:
“–Ey Allah’ın Rasûlü, hangi cihâdın ecri daha büyüktür?” diye sordu.
Rasûlullah Efendimiz (s.a.v):
“–Allah Teâlâ’yı en çok zikreden kimsenin cihâdı!” buyurdular.
Sahâbî:
“–Hangi oruçlunun ecri daha büyüktür?” diye sordu.
Efendimiz:
“–Allah Teâlâ’yı en çok zikreden kimsenin orucu!” buyurdular.
Bundan sonra sahâbî, namaz kılanlar, zekât verenler, hacca gidenler ve sadaka verenler için de aynı soruyu tekrarladı. Fahr-i Kâinât Efendimiz bunların hepsine de:
“–Allah Teâlâ’yı en çok zikreden kimseninki!” buyurdular.
Bunun üzerine Ebû Bekir (r.a), Hz. Ömer’e:
“–Yâ Ebâ Hafs! Allah’ı zikredenler, hayrın tümünü alıp götürdüler!” dedi.
Bunu duyan Fahr-i Kâinât Efendimiz (s.a.v) onlara doğru yöneldiler ve:
“–Evet, öyledir!” buyurdular. (Ahmed, III, 438; Heysemî, X, 74)