Zeyd bin Eslem (r.a) anlatıyor:
Ömer bin Hattab (r.a) süt içmişti, çok hoşuna gitti. Sütü ikram edene:
“–Bu süt nereden geldi?” diye sordu. O da:
“–Bir su kenarına varmıştım, bir de baktım ki zekât hayvanlarından bir kısmını suluyorlar! Benim için onların sütlerinden sağdılar. Ben de onu kabıma koyup getirdim. İşte bu o süttür.” dedi.
Bu sözleri işiten Ömer ibnü’l-Hattâb (r.a), hemen elini boğazına sokup içtiği sütü kusarak çıkardı. (Muvatta, Zekât, 31)
Ashâb-ı kirâmın şüpheli şeyler husûsundaki titizliğini Ömer (r.a), şöyle dile getirmiştir:
“Biz, fâize düşme korkusu ile on helalden dokuzunu terk ettik.” (Ali el-Müttakî, Kenzü’l-ummâl, IV, 187/10087)