Ya’lâ bin Ümeyye (r.a) şöyle anlatır:
Ömer ibnü’l-Hattab’a şöyle bir soru sordum:
“–Âyet-i kerîme’de: «Yeryüzünde sefere çıktığınız zaman kâfirlerin size kötülük etmelerinden endişe ederseniz, namazı kısaltmanızda size bir günah yoktur. Şüphesiz kâfirler, sizin apaçık düşmanınızdır.»[1] buyruluyor. Şimdi ise insanlar emniyet içinde. Buna rağmen sefer hâlinde namaz hâlâ neden kısaltılıyor?”
Ömer (r.a) şu cevabı verdi:
“–Ben de senin gibi merak ederek bu meseleyi Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz’e sormuştum. Bana:
«Namazın kısaltılması, Allah’ın sizlere ihsan ettiği bir sadakadır. Rabbinizin sadakasını kabul edin!» buyurdular.” (Müslim, Müsafirin 4; Tirmizi, Tefsir, 4/3034; Nesâî, Taksiru’s-Salat 1)