Abdullah ibn-i Hişâm (r.a) şöyle bir hâdise nakleder:
Bir defasında Rasûlullah Efendimiz (s.a.v) ile birlikte bulunuyorduk. Rasûl-i Ekrem Efendimiz, orada bulunanlardan Hz. Ömer’in elini avucunun içine almış oturuyorlardı. O esnâda Ömer (r.a):
“–Yâ Rasûlallah! Siz bana canımın dışında her şeyden daha sevgilisiniz!” diyerek Peygamber (s.a.v) Efendimiz’e olan muhabbetini ifâde etti.
Onun bu sözüne karşılık Peygamber Efendimiz (s.a.v):
“–Hayır, canımı kudret elinde tutan Allah’a yemin ederim ki ben sana canından da sevgili oluncaya kadar hakîkî mânâda îman etmiş sayılmazsın!” buyurdular.
Ömer (r.a) hemen:
“–O hâlde vallahi şimdi Siz bana canımdan da çok sevgilisin yâ Rasûlallah!” dedi.
Bunun üzerine Allah Rasûlü (s.a.v):
“–İşte şimdi oldu ey Ömer!” buyurdular. (Buhârî, Eymân, 3)