“Nebiyy-i Ekrem Efendimiz (s.a.v), insanları namaz için nasıl toplayacağını tesbit etmek istediler. Kendisine “Namaz vakti girince bir bayrak dikerseniz, onu görenler birbirlerine haber verirler” denildi. Fakat O, bu teklifi beğenmedi. Kendilerine borudan bahsedildi. Nebî (s.a.v) bunu da beğenmediler ve «Bu yahudilerin işidir» buyurdular. Bu sefer kendilerine çan’dan bahsedildi. «O da hristiyanların işlerindendir» buyurdular.
Abdullah bin Zeyd (r.a) Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz’in yapmak istediği bu işe çâreler düşünerek (O’nun derdiyle dertlenerek) gitti. Rüyasında kendisine ezan gösterildi. Sabahleyin hemen Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz’e gelerek haber verdi ve:
«‒Yâ Rasûlallâh! Ben uyku ile uyanıklık arasında iken biri geldi ve bana ezanı öğretti» dedi.
Hâlbuki Ömer bin Hattâb (r.a) de bu rüyâyı daha evvel görmüş fakat onu yirmi gündür kimseye söylememişti. Daha sonra bu rüyâsını Peygamber Efendimiz’e haber verdi. Rasûl-i Ekrem Efendimiz (s.a.v):
«‒Bunu bana daha evvel neden haber vermedin?» buyurunca, Ömer (r.a):
«‒Abdullah bin Zeyd beni geçti, ondan sonra söylemeye de utandım» dedi.
Rasûlullah Efendimiz (s.a.v):
«‒Ey Bilâl, kalk, Abdullah bin Zeyd’in sana söyleyeceği şeyleri oku!» buyurdular.
Bilâl (r.a) da hemen kalkıp ezân okudu.” (Ebû Dâvûd, Salât, 27/498)
Her ne kadar sefîr Abdulah (r.a) ise de gaybî feyze mazhar olan her zaman için Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz idi. O’nun tasdîki ile ezan meşrû kılınmıştır.
Diğer rivayette Abdullah (r.a) şöyle anlatır:
“…Sabah olunca Peygamber (s.a.v) Efendimiz’e gelerek rüyâda gördüklerimi haber verdim. Bana:
«–İnşallah bu hak bir rüyâdır. Kalk rüyâda öğrenmiş olduğun şeyleri Bilâl’e öğret! O bunları söyleyerek ezan okusun. Zîra onun sesi seninkinden daha gürdür!» buyurdular.
Ben de Bilâl ile birlikte kalktım. Ona teker teker söylüyordum, o da bunları yüksek sesle okuyordu. Bunu Ömer ibnü’l-Hattâb (r.a) evinden işitmiş. Hemen evden çıkıp ridâsını sürüyerek geldi ve:
«–Ey Allah’ın Rasûlü! Sen’i hak ile gönderen Zât-ı Zülcelâl’e yemin ederim ki onun gördüğü rüyânın aynısını ben de gördüm!» dedi.
Bunu işiten Rasûlullah Efendimiz (s.a.v):
«–Hamd Allah’a mahsustur! Şimdi bu daha sağlam oldu!» buyurdular.” (Bkz. Ebû Dâvûd, Salât 28/499; Tirmizî, Salât 25/189)