(Basra vâlisi) Ebû Mûsâ el-Eş’arî’nin yanından bir adam gelmişti. Ömer ibnü’l-Hattab’ın yanına vardı. Ömer (r.a) ona insanların ahvâlini sordu. O da bildiklerini haber verdi. Sonra Ömer (r.a) ona:
“–Oralara âit şaşırtıcı bir haberin var mı?” diye sordu.
Gelen zât:
“–Evet, adamın biri irtidat etti (dinden döndü)” dedi.
Ömer (r.a):
“–Ona ne yaptınız?”diye sordu.
Adam:
“–Getirdik ve boynunu vurduk” karşılığını verdi.
Ömer (r.a):
“–Onu üç gün hapsederek, her gün bir ekmek verip tevbeye dâvet etmeli değil miydiniz? Olur ki tevbe eder ve Allah’ın emrine (İslâm’a) dönerdi!” dedi.
Sonra Ömer (r.a) şu niyazda bulundu:
“–Allah’ım, ben orada değildim. Öldürülmesini de emretmedim. Bana ulaştığında bundan râzı da olmadım!” (Muvatta’, Akdiye, 16)