Ebû Bekir el-Absî şöyle anlatır:
“Hz. Ömer (r.a), Hz. Osman ve Hz. Ali (r.a) ile birlikte zekât develerinin olduğu yere girdim. Hz. Osman (r.a) gölgeye oturdu ve yazmaya başladı. Hz. Ali (r.a) onun başında durmuş Hz. Ömer’in dediklerini imlâ ettiriyordu. Hz. Ömer (r.a) da sıcağın çok şiddetli olduğu bu günde güneşin altında ayakta zekât develerini teftîş ediyordu. Üzerinde iki siyah bürde vardı. Birini alt tarafına sarmış, diğerini başının üzerine koymuş, develeri sayıyor, renklerini ve dişlerini yazdırıyordu.
Hz. Ali (r.a), Hz. Osman’a dedi ki:
«‒Allah’ın kitâbında Şuayb (a.s)’ın kızının şu sözünü işitmedin mi? “Babacığım! Onu ücretle (çoban) tut! Çünkü ücretle istihdam edeceğin insanların en hayırlısı kuvvetli ve emîn olan kişidir.” (el-Kasas, 26)»
Ve Hz. Ömer’e işâret ederek:
«‒İşte şu zât kuvvetli ve emîn bir kişidir!» buyurdu.”[1]
[1] Taberî, Târîh, IV, 201; İbn-i Asâkir, Târîhu Dımeşk, c. 44, s. 274-275; İbnü’l-Esîr, el-Kâmil, II, 432; Muhibbu’t-Taberî, er-Riyâdu’n-nadra, I, 185; Dehlevî, İzâletü’l-hafâ, II, 558.