Rivayet Tefsiri; Kur’ân-ı Kerim, Rasûlullah’ın sünneti, sahabe ve tâbiûn sözleriyle yapılır. Buna “Me’sûr Tefsir”, “Tefsîr-i Naklî”, “Bi-Tarîki’r-Rivâye Tefsîr” de denir. Rivayet tefsirleri bize, âyetlerin mânalarını, kıraat vecihlerini, muhkem veya müteşâbih olduklarını, nüzul sebeplerini, nâsih ve mensûhunu bildirdiği gibi, geçmiş ümmetler ve onlarla ilgili âyetler hakkında da bilgi verir. Bu tür bilgiler, daha ziyade hadis, siyer, megâzi ve tarih kitaplarından alınır. Bunlara muhalif, aklın hükmüne ters olan rivayetlere itimat edilmez.[1]
Şimdi Hz. Ebû Bekir’in Rivayet Tefsiri’ndeki yerini gösteren bazı konuları incelemeye başlayabiliriz:
[1] Bilmen, Ömer Nasûhi, Büyük Tefsir Tarihi ve Tabakâtü’l-Müfessirîn (I-II), İstanbul: Bilmen Yayınevi, 1973, I, 107-108; Çiçek, Yakup, Tefsir Usûlü, Sofya, 1995, s. 104.